Rozdzial II Część III "Doba z Mordercą"

Brzydzę się siebie

 Położył się na mnie. Ściągnął koszule, a ręce przywiązał mi do oparcia łóżka. Rozebrał mnie do reszty. Chciałam krzyknąć, ale wyciągnął z kieszeni scyzoryk i docisnął mi do gardła. Rozpiął spodnie i zaczął sie mną bawić. Czułam się jak szmata. A on?  On się śmiał. Dla niego była to zabawa a dla mnie koszmar. Dotykał mnie. Miałam dość. Tak robił to... Po wszystkim, byłam tak zmęczona, że zasnęłam. Ubrał mnie ale za stanik wsadził mi kartkę " Świetnie się bawiłem. Musimy to powtórzyć." Rozpłakałam się. Nie jestem już dziewicą. 

- Mia, chodź na śniadanie. - Usłyszałam głos mamy. 

Wzięłam prysznic, zjadłam śniadanie i poszłam do szkoły. Nie zamierzałam dzisiaj z nikim rozmawiać. Nawet z Polly. Chodziło mi po głowie tylko jedno pytanie - dlaczego ja?

- Mia, nie gadasz dzisiaj z nikim. Co jest? - zaczepiła mnie Polly.

- Nic. Nie mam ochoty z nikim gadać.

- Co cię ugryzło? Okres masz, czy co?

- Nieważne! - Krzyknęłam i poszłam w swoją stronę. Weszłam do klasy. Chciałam być sama, ale oczywiście nie mogłam. Musiał tam być. 

- Hej, mała. Czytałaś?

- Odwal się! 

- Uuu, jaka niemiła.

- WON! Mam cię serdecznie dość. Wykorzystałeś mnie i jeszcze masz czelność do mnie przychodzić?! 

- Jak już pisałem, musimy to powtórzyć. Jutro. 

- Nie! Zniknij z mojego życia! 

- Ha, chciałabyś. Młoda powiem ci jedno, pociągasz mnie. - powiedział obejmując mnie.

- Won! Zboczeńcu! Mam cię dość! Idź precz!

- Jesteś taka słodka kiedy się wkurzasz. Jutro gdziekolwiek będziesz ja cię znajdę. Zabawimy się znów.

 Jak będę chodzić z Polly to się odemnie oczepi, a w domu będę się kręcić wokół rodziców. Jednak mam pecha. Rodzice mają rocznicę więc idą na romantyczną kolację, a Polly jedzie do kuzynów. Dlaczego los tak mnie nienawidzi?