Rozdział III Część III "Anioły i Harpie"

"Nigdy nie wątpcie w marzenia"

 Gdy byliśmy na miejscu cicho szepnęłam:

- Nie... - Znów byłam w jego domu.

 John usiadł na sofie wziął książkę i zaczął czytać, jak gdyby nigdy nic. Miałam na sobie białą sukienkę. Usiadłam obok niego.

- John, czy ja... czy ja umarłam?

- Oczywiście, że nie, jesteś żywa, ale tylko tu mogę cię chronić.

- Ale moja mama ona nic nie wie.

- Możesz napisać do swojej mamy listy, ja będę je przekazywał Smitfowi, a on twojej mamie.

- John, na jakim ty świecie żyjesz? Mój tata osądziłby Smitfa o współudział w porwaniu. Muszę tam wrócić.

- Nie. Nie możesz tam cię nie ochronię i wtedy naprawdę umrzesz. Harpie nie dadzą ci spokoju. - Objął mnie.

- No dobrze, ale powiedz jej, że nic mi nie jest.

- Dobrze, powiem. - Ucałował mnie. - na dworze oprócz wilków są jeszcze inne zwierzęta, przejdź się.

 Wtem usłyszałam głos, donośny. To był głos Boga.

- Drogi Johnie za twą miłość, którą cenisz tą młodą kobietę nie cofnę wyroku, ale mogę dać jej coś co ułatwi jej życie na ziemi.

 I tak dostałam od Boga coś o czym człowiek może pomarzyć... Piękne białe skrzydła. Nie tak ogromne jak Johna ale piękne.

- Teraz możesz wrócić na ziemię, ponieważ wiem, że odlecisz w razie niebezpieczeństwa. - Powiedział i pocałował mnie.

 Odwiedzałam mamę i tatę, bo jako żywy anioł mogłam być w różnych miejscach.

KONIEC

"Anioły i Harpie"