Rozdział III Część II "Doba z Mordercą"

Jeff

 Wróciłam do domu. Wzięłam prysznic i włączyłam TV. Gdy zeszłam na kanapie już siedział.

- Lubisz horrory?

- Nie bardzo. Wolę komedie.

- "Głupi i Głupszy"?

- Może być.

 Usiadłam na kanapie.

- Czemu jej groziłeś?

- Tej małej? - Popił colę, moją. - Tylko weszła to zaczęła wrzeszczeć. Musiałem ją jakoś uciszyć.

- Nie musiałeś nożem.

- Inaczej się nie dało. Mówiłem aby była spokojna, ale musiała zauważyć mój nożyk w kieszeni.

- Słuchaj. Następnym razem po prostu nie noś noża.

- Haha. Bardzo śmieszne. To jedyny punkt mojej obrony.

- A słaby punkt?

- Nie mam.

- Każdy ma. Mój to słodkie zwierzątka.

- Mówię ci, że nie mam. A może mam. Tylko nikomu nie powiesz. - Zbliżył się aby powiedzieć mi szeptem.

- Oczywiście.

- Takie słodkie panny jak ty.

- Haha, Bardzo śmieszne.

- Nie no poważnie. 

- Ta jasne. Dobra już późno. Chyba pójdę spać, a ty możesz jeszcze chwilę posiedzieć, ale przed powrotem moich rodziców ma cię nie być. Jasne?

- Jak słońce. - Uśmiechnął się. Mój plan chyba zaczynał działać.

- Dobranoc.

- Pchły na noc, a karaluchy na rano. 

 Nie zasypiałam, planowałam dalej, aż do pukania w drzwi.

- Śpisz?

- A co chcesz coś zjeść?

- Nie dzięki. Ale samotnie mi na dole.

- Telewizor jest. Mi jakoś nigdy nie było smutno.

- Mogę z tobą posiedzieć?

- Dobra. - I usiadł na, łóżku ja też. - Słuchaj. Ty znasz moje imię. Jakie jest twoje?

- Moje imię? 

- Tak.

- Jestem... Jeff.

- A mogę się spytać o coś poufnego?

- Dawaj.

- Dlaczego zabijasz? - uśmiechnął się drwiąco.

- Dlaczego zabijam? Tylko z zemsty.

- Mściłeś się 6 razy?

- Aż tyle to nie. Było może z 4 razy.

- AŻ 4?

- Wiem trochę mało, ale nie jara mnie zabijanie bez potrzeby. Za to lubię jak ktoś się mnie boi. Wtedy czuję taką wyższość. 

- Nie dziwię się. Jeff możesz mi zrobić warkocz bo sama nie sięgam z tyłu. - Popatrzył na mnie jak na ducha. Odwróciłam się do niego plecami.

- A jak się plecie warkocz?

- To proste. Podziel włosy równo na trzy pasma.

- No. Co dalej?

- Teraz lewe daj na środkowe.

- Jest.

- A teraz prawe na środkowe.

- Nom.

- I tak powtarzaj.

- He, nawet mi to wychodzi. - Po skończeniu odwróciłam się do niego przodem.

- No całkiem, całkiem.

- Masz takie miękkie włosy. - Pochylił się. Chciał mnie pocałować, odwróciłam głowę.

- Wybacz, po ostatnich zdarzeniach. Nie mogę.

- Rozumiem. O, chyba twoi rodzice wrócili. Muszę lecieć.

- Kiedy się widzimy?

- Może jutro?

- Ok przyjdź po mnie pod szkołę, ale postaraj się nie rzucać w oczy. Nie chcę takiej sytuacji jak dzisiaj.

- Postaram się. Dobranoc. Mia.

- Dobranoc, Jeff. - Wyskoczył z okna i  pobiegł do lasu. Albo mój plan zaczął działać, albo ja go bardziej lubię?